غزل شمارهٔ ۲۲۷۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ابناء ربیعنا تعالوا
۲
فالورد یقول لا تبالوا
۳
و العشق یصیحکم جهارا
۴
الخلد لکم فلا تزالوا
۵
و الحسن علی البها تجلی
۶
و السکر حواه و الکمال
۷
من کان مخرسا جمادا
۸
الیوم تکلموا و قالوا
۹
من کان مبلسا قنوطا
۱۰
ذابوا و تضاحکوا و نالوا
۱۱
من بعد فان تروا غضوبا
۱۲
ماذا غضب فذا دلال