پذیره شدن شاه روم گرشاسب را
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
سه منزل پذیره شدش با سپاه
۲
زد آذین دیبا و گنبد به راه
۳
بیاراست ایوان چو باغ ارم
۴
نثارش گهر کرد و مشک و درم
۵
به شادیش بر تخت شاهی نشاست
۶
بسی پوزش از بهر دختر بخواست
۷
بدش نغز رامشگریچنگ زن
۸
یکی نیمهمرد و یکی نیمه زن
۹
سر هر دو از تن به هم رسته بود
۱۰
تنان شان به هم باز پیوسته بود
۱۱
چنان کآن زدی، این زدی نیز رود
۱۲
ورآن گفتی، ایننیز گفتی سرود
۱۳
یکی گر شدی سیر از خورد و چیز
۱۴
بدی آن دگرهمچنوسیر نیز
۱۵
بفرمود تا هر دو می خواستند
۱۶
رهچنگ رومی بیاراستند
۱۷
نواشان ز خوشی همی برد هوش
۱۸
فکند از هوا مرغ را در خروش
۱۹
ببودند یک هفته دلشاد و مست
۲۰
که ناسود یک ساعت از جام دست
۲۱
سر هفته با پهلوان شاه شاد
۲۲
یکی کاخ شاهانه را در گشاد
۲۳
سرایی پدید آمد آراسته
۲۴
به از نو بهشتی پر از خواسته
۲۵
دراو خرّم ایوان برابر چهار
۲۶
ز رنگش گهرها چو باغ بهار
۲۷
یکی قصرش از سیم و دیگر ز زرّ
۲۸
سیم جزعو چارمبلورین گهر
۲۹
درشبر شبه درّ و بیجاده بود
۳۰
زمینش همه مرمر ساده بود
۳۱
دو صد خانه هم زین نشان در سرای
۳۲
سراسر به سیمین ستون ها بپای
۳۳
به هر خانه در تختی از پیشگاه
۳۴
بر تخت زرّین یکی زیرگاه
۳۵
به هر تختبر خسروی افسری
۳۶
سزاوار هر افسری پرگری
۳۷
در آن روشن ایوان که بود از بلور
۳۸
دو بت کرده زرین چو ماه و چو هور
۳۹
یکی چون از چهره، دیگر چو مرد
۴۰
ز یاقوتشان تاج واز لاژورد
۴۱
دو صد گونه کرسی در ایوان ز زرّ
۴۲
بتی کرده بر هر یکیاز گهر
۴۳
یکی خادماز پیش هر بت شمن
۴۴
بر آتش دمان مشک و عنبر به من
۴۵
یکی میل ازسیم بفراخته
۴۶
یکی چرخ گردان بر آن ساخته
۴۷
ز زرّ برج ها و اختران سپهر
۴۸
روان کرده از چرخبا ماه و مهر
۴۹
شب و روز با ساعت و سال و ماه
۵۰
بدیدی دراو هرکه کردی نگاه
۵۱
به پدرام باغی شد اندر سرای
۵۲
چوباغ بهشتی خوش و دلگشای
۵۳
برآورده دیوارها ازرخام
۵۴
رهش مرمر و جوی ها سیم خام
۵۵
بهدیواربر جوی ها ساخته
۵۶
به هر نایژه آب رزتاخته
۵۷
همه باغطاووس و رنگین تذرو
۵۸
خرامنده در سایهٔ نوژ و غرو
۵۹
گلی بد که شب تافتی چون چراغ
۶۰
به روزی دو ره بشکفیدی به باغ
۶۱
دو صد گونهگلبدمیان فرزد
۶۲
فروزان چو در شب ز چرخ اورمزد
۶۳
گلی بد که همواره کفته بدی
۶۴
به گرما و سرما شکفتهبدی
۶۵
درخت فراوان بد از میوه دار
۶۶
به هر شاخ بر پنج شش گونه بار
۶۷
قفس ها ز هرشاخی آویخته
۶۸
دراومرغ دستان برانگیخته
۶۹
به هر گوشه از زرّ یکی آبگیر
۷۰
گلاب آبش و ریگ مشک و عبیر
۷۱
بسی ماهی از سیم و از زرّ ناب
۷۲
به نیرنگ کردهروان زیر آب
۷۳
در آن باغ یک ماه دیگر به ناز
۷۴
ببودند وبا باده و رود و ساز
۷۵
سَر مه یکینامه آمد پگاه
۷۶
ز جفت سپهبد به نزدیک شاه
۷۷
بسی لابه ها ساخته زی پدر
۷۸
که از پهلوان چیست نزدت خبر
۷۹
ز هرچ آگهی زو سود ار گزند
۸۰
بدان هم رسان زود نزدم نوند
۸۱
که هست از گه رفتنشسال پنج
۸۲
من اندر جداییش با درد و رنج
۸۳
تنم گویی از غم بهخار اندرست
۸۴
دل از تف به خونین بخار اندرست
۸۵
ازآن روز کم روشنی بهره نیست
۸۶
مرا باری آن روز با شب یکسیت
۸۷
مدان هیچ درد آشکار و نهفت
۸۸
درد جدایی ز شایسته جفت
۸۹
بجوشید مغز سپهبد ز مهر
۹۰
به خون زآب مژگان بیاراست چهر
۹۱
کهن بویهٔ جفت نو باز کرد
۹۲
هم اندر زمان راه را ساز کرد
۹۳
به شهر کسان گر چه بسیار بود
۹۴
دل از خانه نشکیبد و زاد و بود
۹۵
بدانست رازش نهان شاه روم
۹۶
شد از غم گدازنده مانند موم
۹۷
سبک هدیهٔ دختر از تخت عاج
۹۸
بیاراست با افسر و طوق و تاج
۹۹
هم از یاره و زیور و گوشواره
۱۰۰
دو نعلین زرین گوهر نگار
۱۰۱
ز دیبا و پرنون شتروار شست
۱۰۲
ز پوشیدنی جامه پنجاه دست
۱۰۳
پرستار تیرست و خادم چهل
۱۰۴
طرازی دو صد ریدک دلگسل
۱۰۵
ز زرّینه آلت به خروارها
۱۰۶
ز فرش و طوایف دگر بارها
۱۰۷
عماری ده از عود بسته به زر
۱۰۸
کمرشان براز رستهای گهر
۱۰۹
از استر صد آرایش بارگاه
۱۱۰
یکی نیمه زآن چرمه دیگر سیاه
۱۱۱
همیدون سزاوار داماد نیز
۱۱۲
بیاراست از هدیه هر گونه چیز
۱۱۳
ز دیبا و دینار و خفتان و تیغ
۱۱۴
هم از تازی اسپان چو پوینده میغ
۱۱۵
بی اندازه سیمین و زرین دده
۱۱۶
درون مشک و بیرون به زر آزده
۱۱۷
روان کوشکی یکسر از عود خام
۱۱۸
به زرّین فش و بند زرین قوام
۱۱۹
یکی ماه کردار زرّین سپر
۱۲۰
کلاهی چو پروین ز رخشان گهر
۱۲۱
هم از بهر ضحاک یک ساله نیز
۱۲۲
بدو داد باژ و ز هرگونه چیز
۱۲۳
ببخشید گنجی به ایران سپاه
۱۲۴
برون رفت یک روزه با او به راه
۱۲۵
ورا کرد بدرود و زاو گشت باز
۱۲۶
سپهدار برداشت راه دراز
۱۲۷
فرستاد کس نزد عم زاد خویش
۱۲۸
که در طنجه بگذاشت بودش ز پیش
۱۲۹
بفرمود تا نزد او بی هراس
۱۳۰
به راه آورد لشکر و منهراس
۱۳۱
به طرطوس شد کرد ماهی درنگ
۱۳۲
سپه برد از آنجا به دژهوخت گنگ
۱۳۳
چو شد نزد ضحاک شاه آگهی
۱۳۴
بیاراست ایوان و تخت شهی
۱۳۵
سپه پاک با سروان سترگ
۱۳۶
همان پیل و بالا و کوس بزرگ