مرغ شباویز
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
به شب آویخته مرغ شباویز
۲
مدامش کار رنج افزاست، چرخیدن.
۳
اگر بی سود می چرخد
۴
وگر از دستکار شب، درین تاریکجا، مطرود می چرخد...
۶
به چشمش هر چه می چرخد، ـــ چو او بر جای ـــ
۷
زمین، با جایگاهش تنگ.
۸
و شب، سنگین و خونالود، برده از نگاهش رنگ
۹
و جاده های خاموش ایستاده
۱۰
که پای زنان و کودکان با آن گریزانند
۱۱
چو فانوس نفس مرده
۱۲
که او در روشنایی از قفای دود می چرخد.
۱۳
ولی در باغ می گویند:
۱۴
« به شب آویخته مرغ شباویز
۱۵
به پا، زآویخته ماندن، بر این بام کبود اندود می چرخد.»