احمد شاملو · شکفتن در مه

صبوحی

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
برای م. آزرم
۲
به پرواز
۳
شک کرده بودم
۴
به هنگامی که شانه‌هایم
۵
از وبالِ بال
۶
خمیده بود،
۷
و در پاکبازیِ معصومانه‌ی گرگ و میش
۸
شب‌کورِ گرسنه‌چشمِ حریص
۹
بال می‌زد.
۱۱
به پرواز
۱۲
شک کرده بودم من.
۱۴
□
۱۶
سحرگاهان
۱۷
سِحرِ شیری‌رنگیِ نامِ بزرگ
۱۸
در تجلی بود.
۲۰
با مریمی که می‌شکفت گفتم: «شوقِ دیدارِ خدایت هست؟»
۲۱
بی‌که به پاسخ آوایی برآرد
۲۲
خستگی باز زادن را
۲۳
به خوابی سنگین
۲۴
فرو شد
۲۵
همچنان
۲۶
که تجلّی ساحرانه‌ی نامِ بزرگ؛
۲۸
و شک
۲۹
بر شانه‌های خمیده‌ام
۳۰
جای‌نشینِ سنگینی‌ِ توانمندِ بالی شد
۳۱
که دیگر بارَش
۳۲
به پرواز
۳۳
احساسِ نیازی
۳۴
نبود.
۳۶
۱۳۴۷ توس
۳۸
© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.