احمد شاملو · حدیث بی‌قراری ماهان

سرودِ ششم

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
شگفتا
۲
که نبودیم
۳
عشقِ ما
۴
در ما
۵
حضورِمان داد.
۶
پیوندیم اکنون
۷
آشنا
۸
چون خنده با لب و اشک با چشم
۱۰
واقعه‌ی نخستین دمِ ماضی.
۱۲
□
۱۴
غریویم و غوغا
۱۵
اکنون،
۱۶
نه کلامی به مثابهِ مصداقی
۱۷
که صوتی به نشانه‌ی رازی.
۱۹
□
۲۱
هزار معبد به یکی شهر...
۲۳
بشنو:
۲۴
گو یکی باشد معبد به همه دهر
۲۵
تا من آنجا برم نماز
۲۶
که تو باشی.
۲۸
چندان دخیل مبند که بخشکانی‌ام از شرمِ ناتوانی‌ خویش:
۲۹
درختِ معجزه نیستم
۳۰
تنها یکی درختم
۳۱
نوجی در آبکندی،
۳۲
و جز اینم هنری نیست
۳۳
که آشیانِ تو باشم،
۳۴
تختت و
۳۵
تابوتت.
۳۷
□
۳۹
یادگاریم و خاطره اکنون. ــ
۴۱
دو پرنده
۴۲
یادمانِ پروازی
۴۳
و گلویی خاموش
۴۴
یادمانِ آوازی.
۴۶
۹ فروردینِ ۱۳۷۲
۴۸
© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.