سایبان آرامش ما، ماییم
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
در هوای دو گانگی ، تازگی چهره ها پژمرد.
۲
بیایید از سایه - روشن برویم.
۳
بر لب شبنم بایستیم، در برگ فرود آییم.
۴
و اگر جا پایی دیدیم ، مسافر کهن را از پی برویم.
۵
برگردیم، و نهراسیم، در ایوان آن روزگاران ، نوشابه جادو سر کشیم.
۶
شب بوی ترانه ببوییم، چهره خود گم کنیم.
۷
از روزن آن سوها بنگریم، در به نوازش خطر بگشاییم.
۸
خود روی دلهره پرپر کنیم.
۹
نیاویزیم، نه به بند گریز، نه به دامان پناه.
۱۰
نشتابیم ، نه به سوی روشن نزدیک ، نه به سمت مبهم دور.
۱۱
عطش را بنشانیم ، پس به چشمه رویم.
۱۲
دم صبح ، دشمن را بشناسیم ، و به خورشید اشاره کنیم.
۱۳
ماندیم در برابر هیچ ، خم شدیم در برابر هیچ ، پس نماز ما در را نشکنیم.
۱۴
برخیزیم ، و دعا کنیم:
۱۵
لب ما شیار عطر خاموشی باد!
۱۶
نزدیک ما شب بی دردی است ، دوری کنیم.
۱۷
کنار ما ریشه بی شوری است، بر کنیم.
۱۸
و نلرزیم ، پا در لجن نهیم ، مرداب را به تپش در آییم.
۱۹
آتش را بشویم، نی زار همهمه را خاکستر کنیم.
۲۰
قطره را بشویم، دریا را در نوسان آییم.
۲۱
و این نسیم ، بوزیم ، و جاودان بوزیم.
۲۲
و این خزنده ، خم شویم ، و بینا خم شویم.
۲۳
و این گودال ، فرود آییم ، و بی پروا فرود آییم.
۲۴
برخورد خیمه زنیم ، سایبان آرامش ما ، ماییم.
۲۵
ما وزش صخره ایم ، ما صخره وزنده ایم.
۲۶
ما شب گامیم، ما گام شبانه ایم.
۲۷
پروازیم ، و چشم براه پرنده ایم.
۲۸
تراوش آبیم، و در انتظار سبوییم.
۲۹
در میوه چینی بی گاه، رویا را نارس چیدند، و تردید از رسیدگی پوسید.
۳۰
بیایید از شوره زار خوب و بد برویم.
۳۱
چون جویبار، آیینه روان باشیم : به درخت ، درخت را پاسخ دهیم.
۳۲
و دو کران خود را هر لحظه بیافرینیم، هر لحظه رها سازیم.
۳۳
برویم ، برویم، و بیکرانی را زمزمه کنیم.