رباعی ۴۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
می خور که به زیرِ گِل بسی خواهی خفت،
۲
بی مونس و بی رفیق و بی همدم و جفت؛
۳
زنهار به کس مگو تو این رازِ نهفت:
۴
هر لاله که پَژْمُرد، نخواهد بِشْکفت.
دانش و پژوهش این شعر
بررسینشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیشنویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.