رباعی ۶۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ابر آمد و زار بر سرِ سبزه گریست،
۲
بی بادهٔ گُلرنگ نمیشاید زیست؛
۳
این سبزه که امروز تماشاگه ماست،
۴
تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست!
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
بهکارگیری نماد ← می و جام
Matched curated alias: باده; editorial status: suggested
بیت دقیق و نقلقول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.۰ بیت · رابطهٔ منتقلشده
موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی میمانند.