رباعی ۶۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دیدم به سرِ عمارتی مردی فرد،
۲
کاو گِل به لگد می‌زد و خوارش می‌کرد،
۳
وان گِل به زبانِ حال با او می‌گفت:
۴
ساکن، که چو من بسی لگد خواهی‌خورد!
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.