رباعی ۹۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
* من هیچ ندانم که مرا آن‌که سرشت،
۲
از اهل بهشت کرد، یا دوزخ زشت؛
۳
جامی و بتی و بَربَطی بر لب کِشت.
۴
این هر سه مرا نقد و تو را نسیه بهشت.
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.