رباعی ۱۲۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

در دایرهِٔ سپهرِ ناپیدا غور،

می نوش به خوشدلی که دور است به جور؛

نوبت چو به دوْرِ تو رَسَد آه مکن،

جامی است که جمله را چشانند به دوْر!

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی

۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند

پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی

شاهد متنی در منبع ثبت شده است.

۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده

Vira