رباعی ۱۲۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

* از آمدنِ بهار و از رفتنِ دی،

اوراقِ وجودِ ما همی‌گردد طی؛

می خور، مخور اندوه، که گفته‌است حکیم:

غم‌های جهان چو زَهر و تِریاقش می.

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی

۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند

پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی

شاهد متنی در منبع ثبت شده است.

۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده

Vira