رباعی ۱۳۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
* تَن زن چو به زیرِ فَلَکِ بی‌باکی،
۲
می نوش چو در جهانِ آفت‌ناکی؛
۳
چون اوّل و آخِرت به جز خاکی نیست،
۴
انگار که بر خاک نه‌ای در خاکی.
دانش و پژوهش این شعر
نیازمند بازبینی۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط
نمادها
پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها
هنوز واقعیت تأییدشده نیستندپیشنهادیبهکارگیری نماد
می و جام
به‌کارگیری نماد ← می و جام
Matched curated alias: می; editorial status: suggested
۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira