رباعی ۱۳۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
با باده نشین، که مُلْکِ محمود این است،
۲
وَزْ چنگ شنو، که لحنِ داوود این است؛
۳
از آمده و رفته دگر یاد مکن،
۴
حالی خوش باش، زانکه مقصود این است.
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
بهکارگیری نماد ← می و جام
Matched curated alias: باده; editorial status: suggested
بیت دقیق و نقلقول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.۰ بیت · رابطهٔ منتقلشده
موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی میمانند.