رباعی شمارهٔ ۱۱۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گر فضل کنی ندارم از عالم باک
۲
ور قهر کنی، شوم به یک بار هلاک
۳
روزی صد بار گویم ای صانع پاک
۴
مشتی خاکم، چه آید از مشتی خاک
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.