رباعی شمارهٔ ۱۲۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دنیا چو رباط و ما در او مهمانیم
۲
تا ظن نبری که ما در او می‌مانیم
۳
در هر دو جهان خدای می‌ماند و بس
۴
باقی همه کل من علیها فان‌ایم
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.