رباعی شمارهٔ ۱۳۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
با خلق به خُلق زندگانی می کن
۲
نیکی همه عمر تا توانی می کن
۳
کام همه را بر آر از دست و زبان
۴
و آنگه بنشین و کامرانی می کن
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.