شمارهٔ ۱۳۸ - بهاریه و تشبیب
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
نگر به زلف و بنا گوش آن بت کشمیر
۲
یکی ز ساده پرند و یکی ز سوده عبیر
۳
دو پیشه دارد بر جان و دل دو طرهٔ او
۴
یکی گذارد بند و یکی نهد زنجیر
۵
شگفتم آید زان دل در آن بر سمین
۶
یکی به طبع حدید و یکی به لطف حریر
۷
برمن آمد آراسته به هم رخ و زلف
۸
یکی چو لیله مظلم یکی چو بدر منیر
۹
بگفت چند بهم بر، من و تو بنشینیم
۱۰
یکی به رنج دچار و یکی به عشق اسیر
۱۱
جواب دادم زان کم نژند شد دل و جان
۱۲
یکی ز گیتی ریمن یکی ز چرخ اثیر
۱۳
ز رنج سیم و زر ایدون شده است چشم و رخم
۱۴
یکی به گونهٔ سیم و یکی به رنگ زریر
۱۵
بگفت سوی چمن شو که سیم و زرگیری
۱۶
یکی ز چهرهٔ نسرین یکی ز دیدهٔ تیر
۱۷
به باغ و بستان بینی نگارخانهٔ چین
۱۸
یکی پر از تمثال و یکی پر از تصویر
۱۹
نهاده معجزهٔ خویش، موسی و داود
۲۰
یکی به شاخ درخت و یکی به روی غدیر
۲۱
سرشگ ابر بهاری به آبگیر درون
۲۲
یکی است حلقه‌نگار و یکی است حلقه‌پذیر
۲۳
برد شقیق و گل سرخ را به باغ و به راغ
۲۴
یکی ز مرجان تاج و یکی ز عود سریر
۲۵
همی بنالد رعد و همی بتابد برق
۲۶
یکی چو جان مخالف یکی چو تیغ امیر