شمارهٔ ۲۱۰ - آسمان پیما
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چون به پشت آسمان‌پیما برآمد پای من
۲
آسمانی گشت طبع آسمان‌پیمای من
۳
عاقبت هم خود به‌سوی آسمان پویا شدم
۴
بس که پوباکشت ازآن‌سوفکرت جویای من
۵
عاقبت این دل مرا چون خویشتن شیدا نمود
۶
اینت فرجام هوس‌های دل شیدای من
۷
گردل اندر وای بودم نک تن اندر وا شدم
۸
بر تن دروای من ره زد دل دروای من
۹
من پیمبروار کردم نیت معراج و گشت
۱۰
جنب‌جنبان زیر پا خنگ برق‌آسای من