متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ملک‌الشعرای بهار · قصاید

شمارهٔ ۲۶۴ - هوس شاعر

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گر به کوه اندر پلنگی بودمی
۲
سخت‌فک و تیز چنگی بودمی
۳
گه پی صیدگوزنی رفتمی
۴
گاه در دنبال رنگی بودمی
۵
گاه در سوراخ غاری خفتمی
۶
گاه بر بالای سنگی بودمی
۷
صیدم ازکهسار و آبم ز آبشار
۸
فارغ ‌از هر صلح و جنگی بودمی
۹
گه خروشان بر کران مرغزار
۱۰
گه شتابان زی النگی بودمی
۱۱
یا به ابر اندر عقابی گشتمی
۱۲
یا به بحر اندر نهنگی بودمی
۱۳
با مزاجی سالم و اعصاب سخت
۱۴
سرخوش‌ومست وملنگی‌بودمی
۱۵
بودمی شهدی برای خویشتن
۱۶
بهر بدخواهان شرنگی بودمی
۱۷
ایمن از هرکید و زرقی خفتمی
۱۸
غافل از هرنام و ننگی بودمی
۱۹
نه مرید شیخ و شابی گشتمی
۲۰
یا خود آماج خدنگی بودمی
۲۱
نه به فکر شاهد و شهد و شراب
۲۲
نه به یاد رود وچنگی بودمی
۲۳
ور اسیر دام و مکری گشتمی
۲۴
یا خود آماج خدنگی بودمی
۲۵
غرقه در خون خفتمی یا در قفس
۲۶
مانده زبر پالهنگی بودمی
۲۷
مر مرا خوشترکه دراین دیولاخ
۲۸
خواجهٔ با ریو و رنگی بودمی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.