شمارهٔ ۱۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
بسوختیم زبیداد چرخ و خواهد سوخت
۲
کسی که علم فراموش کرد و جهل آموخت
۳
بگو به سایهٔ دیوار دیگران خسبد
۴
کسی که خانهٔ خود را به دیگران بفروخت
۵
وطن زکید اجانب درون آتش و ما
۶
به سر زنیم و بنالیم از اینکه آمل سوخت
۷
شکافتیم و دربدیم و سوختیم ز جهل
۸
به زیب پیکر ما گر جهان قبایی دوخت
۹
بود زخون فقیرآنکه شربتی نوشید
۱۰
بود ز مال یتیم آنکه ثروتی اندوخت
۱۱
درین میانه بهارا نصیب رنجبر است
۱۲
به هر کجا که ز بیداد آتشی افروخت