متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ملک‌الشعرای بهار · غزلیات

شمارهٔ ۳۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نکاهدم بار، فزایدم درد
۲
نخواهدم یار، چه بایدم کرد
۳
غبار راهی‌، شدم که گاهی
۴
زکوی دلدار برآیدم گرد
۵
به هرکجا بخت کشاندم رخت
۶
سپهر دوّار نمایدم طرد
۷
فلک چو بازی به گرم تازی
۸
فشاردم خوار ربایدم سرد
۹
جهان به دستان درین گلستان
۱۰
خلاندم خار نمایدم ورد
۱۱
کجا شوم‌ پیش‌ غمم‌ شود بیش
۱۲
تن آیدم زار رخ آیدم زرد
۱۳
گر از غم نان به لب رسد جان
۱۴
ز خوان اغیار نشایدم خورد
۱۵
به لعب دشمن کجا دهم تن
۱۶
اگر دو صد بارگشایدم نرد
۱۷
قسم به ایران کزین امیران
۱۸
یکی به دیدار نیایدم مرد
۱۹
بهار مضطر خمش کزین درد
۲۰
نکاهدم بار فزایدم درد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.