متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ملک‌الشعرای بهار · غزلیات

شمارهٔ ۹۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
علی‌الصباح که بر طره‌ات زنی شانه
۲
هزار نافه گشایی میان کاشانه
۳
گر از بهشت گریزدکسی رواست بسی
۴
که هست چون‌توبهشتی رخیش‌ درخانه
۵
کسان زنند به دیوانگیم طعنه و من
۶
برآن که از غم عشق تو نیست دیوانه
۷
کجا برون روی ای مهر دوست از دل من
۸
که گنج را نسزد جای جز به ویرانه
۹
کنون که وصل میسر نمی‌شود باری
۱۰
من و فراق تو و ناله‌های مستانه
۱۱
بگو به دوست نشاید نهاد پای امید
۱۲
به خانه‌ای که در آن سرکشید بیگانه
۱۳
عجب نباشد اگرشمع را بسوزد تن
۱۴
به جرم اینکه زد آتش به جان پروانه
۱۵
بهارکشتهٔ ترکی بودکه در ره او
۱۶
گذشته شعر وی ازتاشکند و فرغانه
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.