شمارهٔ ۹۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
بر سبزه نشست بلبل و قمری
۲
باید می سرخ چون گل حمری
۳
آری می سرخ درخور است از آنک
۴
بر سبزه نشست بلبل و قمری
۵
آن سرخ میئی که گرش بربویی
۶
نشناسیش از بنفشهٔ برّی
۷
آن می که سحابش اندرون بینی
۸
رخشنده‌تر از ستارهٔ شعری