شمارهٔ ۴۴ - قول و غزل
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ادیبالممالک ز طبع شکرزا
۲
سوی بنده قند و عسل میفرستد
۳
طمعدار روحم من از صحبت او
۴
وی از شعر نعمالبدل میفرستد
۵
به قوس از برایم غزل میسراید
۶
به جد از برایم حمل میفرستد
۷
به شیرینی کام تریاکخواران
۸
شکرها زقول وغزل میفرستد
۹
غذا میفرستد دوا میفرستد
۱۰
عسل میفرستد مثل میفرستد
۱۱
ز افزون هدایا ز موجز قصاید
۱۲
فزون وفره قل ودل میفرستد
۱۳
دلم شد علیل از گزند حوادث
۱۴
ز تریاق دفع علل میفرستد
۱۵
به تسکین این قلب آشفته من
۱۶
ز حکمتسطور و جمل میفرستد
۱۷
تو گویی خدا آیت صلح کل را
۱۸
سویجنگبین الملل میفرستد
۱۹
ببال ای فرهمند دانا که گردون
۲۰
نویدت بهجاه و محل میفرستد
۲۱
به جاه تو قدر و علو میفزاید
۲۲
به جاه عدویت خلل میفرستد
۲۳
فروپوش عیبش به ذیل عطوفت
۲۴
بهار ار سخن مبتذل میفرستد
۲۵
همیناستحسنش کهدرحضرتتو
۲۶
نه مسروق ونی منتحل میفرستد