متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ملک‌الشعرای بهار · قطعات

شمارهٔ ۴۴ - قول و غزل

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ادیب‌الممالک ز طبع شکرزا
۲
سوی بنده قند و عسل می‌فرستد
۳
طمع‌دار روحم من از صحبت او
۴
وی از شعر نعم‌البدل می‌فرستد
۵
به قوس از برایم غزل می‌سراید
۶
به جد از برایم حمل می‌فرستد
۷
به شیرینی کام تریاک‌خواران
۸
شکرها زقول وغزل می‌فرستد
۹
غذا می‌فرستد دوا می‌فرستد
۱۰
عسل می‌فرستد مثل می‌فرستد
۱۱
ز افزون هدایا ز موجز قصاید
۱۲
فزون وفره قل ودل می‌فرستد
۱۳
دلم شد علیل از گزند حوادث
۱۴
ز تریاق دفع علل می‌فرستد
۱۵
به تسکین این قلب آشفته من
۱۶
ز حکمت‌سطور و جمل می‌فرستد
۱۷
تو گویی خدا آیت صلح کل را
۱۸
سوی‌جنگ‌بین الملل می‌فرستد
۱۹
ببال ای فرهمند دانا که گردون
۲۰
نویدت به‌جاه و محل می‌فرستد
۲۱
به جاه تو قدر و علو می‌فزاید
۲۲
به جاه عدویت خلل می‌فرستد
۲۳
فروپوش عیبش به ذیل عطوفت
۲۴
بهار ار سخن مبتذل می‌فرستد
۲۵
همین‌است‌حسنش که‌درحضرت‌تو
۲۶
نه مسروق ونی منتحل می‌فرستد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.