شمارهٔ ۱۰۷ - در وقعهٔ مهاجرت آزادی‌خوآهان به قم و شکستن دست بهار
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
فعل در راستی گواهم بس
۲
راست گفتم همین گناهم بس
۳
گفتم از راستی بزرگ شوم
۴
در جهان این یک اشتباهم بس
۵
ترک سرکرده‌ام به راه وطن
۶
دست در آستین گواهم بس