متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ملک‌الشعرای بهار · قطعات

شمارهٔ ۱۳۶ - گیو تاجر

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گیو تاجر نموده این اوقات
۲
چارقی چند وارد از لندن
۳
مورد آزمون هر نادان
۴
مایه امتحان هر چلمن
۵
رویه‌اش وصله‌ای ز چکمه زال
۶
زیره‌اش تخت چارق بهمن
۷
سپر طوس بوده کز دم تیغ
۸
رفته ازکار، روز جنگ پشن
۹
نوک آن تیز همچو نیزهٔ گیو
۱۰
دهنش باز چون چه بیژن
۱۱
رنگ آن همچو چهرهٔ عفریت
۱۲
پوزه‌اش همچو پوز اهریمن
۱۳
شوم‌چون کفش شرحبیل عرب
۱۴
کهنه چون موزهٔ اویس قرن
۱۵
مایهٔ نقرس و کفیدن پای
۱۶
همچو کفشی که باشد از آهن
۱۷
درخور پوشش حسن ...
۱۸
کج و معوج چو اصل پای حسن
۱۹
هر که آن را بدید و خنده نکرد
۲۰
یا بود کور یا بود کودن
۲۱
وآنگه آن را خرند وکریه نکرد
۲۲
یا ز سنگ است پاش یا ز چدن
۲۳
و آنکه پوشید و پای او نشکست
۲۴
هرچه دارد گنه به گردن من
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.