شمارهٔ ۱۵۸ - بهار در خراسان
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دلم از مردم ری سخت ملول است که نیست
۲
هیچ پوشیده زکس کفرنمایان همه
۳
لذت روح برم چون به خراسان گذرم
۴
ز آن که محکم نگرم پایهٔ ایمان همه
۵
مردمش ساکن اقلیم جنانند و بود
۶
بقعهٔ سبط نبی روضهٔ رضوان همه
۷
همت و غیرت این قوم نگهبان بودست
۸
ملک جم را، که خدا باد نگهبان همه