Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
ملک‌الشعرای بهار · قطعات

شمارهٔ ۱۸۲ - تربیه طبیعی

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
غرٌنده و سهمناک و توفنده
۲
بر دشت گذشت تند طوفانی
۳
تخمی زبنفشه برگرفت از دشت
۴
وافکند ورا به طرف بستانی
۵
بر بستر وی بتافت خورشیدی
۶
بر مدفن وی چکید بارانی
۷
شد زنده و ریشه داد و ساق آورد
۸
وز ساق دمید سبز پیکانی
۹
بشکفت کبودچشم و نیلی‌چهر
۱۰
لاغر تنی و ضعیف ستخوانی
۱۱
این‌سو نگرست‌، دید بنشسته
۱۲
بر تخت بنفشه‌ای چو سلطانی
۱۳
فربه بری و گشاده رخساری
۱۴
خندان لبی و سپید دندانی
۱۵
بنهاده به فرق بر مهین تاجی
۱۶
گسترده به مرز بر تنک‌خوانی
۱۷
خم گشت و خجل‌، بنفشه بری
۱۸
چون در بر پادشاه دهقانی
۱۹
حیرت‌زده گشت‌ و گفت کز یک جنس
۲۰
چون خاسته صعوه‌ای و ترلانی
۲۱
شهری بچه دید خجلت او را
۲۲
کافتاده به‌دست بوستان‌بانی
۲۳
بوده‌ است‌ نیای‌ من‌ یکی چون تو
۲۴
زاینگونه به ما سری و سامانی
۲۵
اقلیم و غذا و تربیت‌، داده است
۲۶
زاین گونه به ما سری و سامانی
۲۷
تأثیر مربی طبیعی را
۲۸
بهتر ز من وتو نیست برهانی

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.