متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ملک‌الشعرای بهار · مثنویات

شمارهٔ ۷۷ - کل و کلاه

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
کلی را سر از زخم ناسور بود
۲
ز خارش توانش ز تن دور بود
۳
کنار یکی نهر، خارید سر
۴
کلاهش فتاد اندر آن نهر در
۵
بجنبید و بشتافت بر طرف آب
۶
ولی آب را زو فزون‌ بُد شتاب
۷
کله گه بغلطید وگه شد به‌اوج
۸
به فرجام گم گشت در زیر موج
۹
چو نومید شد کل ز صید کلاه
۱۰
برون قاه قاه و درون آه آه
۱۱
به ‌یاران چنین گفت‌: کاین رشک لاخ
۱۲
برای سرم بود لختی فراخ
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.