متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ملک‌الشعرای بهار · مثنویات

شمارهٔ ۷۹ - آشتی و جنگ

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
یکی دوستی را بیازرد سخت
۲
پس‌آنگه‌سوی‌قاضیش‌بردسخت
۳
پس از رنج و بدنامی وگیرودار
۴
چو روز نخستین بدوگشت یار
۵
یکی گفتش ای مرد کارت چه بود
۶
درتن دوستی گیرو دارت چه بود
۷
چرا ز آشتی دست برداشتی
۸
چو بایستیت باز کرد آشتی
۹
بخندید و گفت آشتی نیست این
۱۰
که جنگ دگر را میانجیست این
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.