ملک‌الشعرای بهار · رباعیات

شمارهٔ ۴۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دیشب من و پروانه سخن می‌گفتیم
۲
گاه از گل و گه ز شمع‌، می‌آشفتیم
۳
شد صبح نه پروانه به جا ماند و نه من
۴
گل نیز پر افشاند که ما هم رفتیم

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.