ملک‌الشعرای بهار · رباعیات

شمارهٔ ۵۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
برخیز که خود را ز غم آزاده کنیم
۲
تا کی طلب روزی ننهاده کنیم
۳
آخر که گل ما به سبو خواهد رفت
۴
کن فکر سبویی که پر از باده کنیم

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.