حکایت محمود غزنوی
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
شد چو محمود غزنوی سوی ری
۲
مردم ری شدند تابع وی
۳
شهر بیجنگ وکینه شد تسلیم
۴
زان که بودند مردمان حکیم
۵
لیک شه دارها بپا فرمود
۶
بر حکیمان ری جفا فرمود
۷
بر در ری دویست دار افراشت
۸
کرد بر دار هرکه نامی داشت
۹
وز حکیمان و از خردمندان
۱۰
کرد خلقی عظیم در زندان
۱۱
همه در قلعهها هلاک شدند
۱۲
خاک بودند و باز خاک شدند
۱۳
«فرخی» فتح ری بهنظم آورد
۱۴
در رهش فرش تهنیت گسترد
۱۵
وز سخنهای «فرخی» پیداست
۱۶
کاین جفاهای بیعدد زکجاست
۱۷
مردم رازی و عراقی را
۱۸
بجز اقلیم شرق باقی را
۱۹
قرمطیشان گهی نهاده لقب
۲۰
گاه بیدین وگاه بد مذهب
۲۱
همه را خوانده مستحق دمار
۲۲
لایق تیغ تیز و درخور دار
۲۳
بد در آن سال مرگ زاینده
۲۴
میر غزنی عظیم نالنده
۲۵
مرض سل گرفته حلقومش
۲۶
کرده از خورد و خفت محرومش
۲۷
با چنان دردهای بیدرمان
۲۸
داد بر قتل عالمی فرمان
۲۹
درد خود را ز کینه درمان یافت
۳۰
پس به غزنی رسید و فرمان یافت
۳۱
داشت در سینه کین دیرینه
۳۲
دیر پاید چوکهنه شد کینه
۳۳
خواست زان قتل عام، قرب خدای
۳۴
وای ازین قربه الی الله وای
۳۵
کینهٔ زردهشتی و شمنی
۳۶
شد مبدل به شیعی و سنی
۳۷
«سه سبدگل» کتاب بودا بود
۳۸
زآن زردشتیان «اوستا» بود
۳۹
«سه سبد گل» میان ناصبیان
۴۰
گشت بوبکر و عمّر و عثمان
۴۱
نیز نزدیک شیعه شد، حیدر
۴۲
بدل زردهشت پیغمبر
۴۳
همچو زردشت کز خراسانخاست
۴۴
کار شیعی شد از خراسان راست
۴۵
بود بومسلم خراسانی
۴۶
یکی از شیعیان ایرانی
۴۷
چون که بد شیعه احمد سفاح
۴۸
کرد خون بنیامیه مباح
۴۹
مام مامون هم از خراسان بود
۵۰
از دهاقین گوزکانان بود
۵۱
خون مامون به سوی مام کشید
۵۲
در خراسان، از آن مقام گزید
۵۳
در خراسان چو بود شیعه فزون
۵۴
شد هوادار شیعیان مأمون
۵۵
جانشین ساخت پور موسی را
۵۶
کرد رایج شعار خضرا را
۵۷
از خراسانیان حمایت یافت
۵۸
جای بر مسند خلافت یافت
۵۹
چون به شاهی رسید و گشت قوی
۶۰
کرد تروبج مذهب علوی
۶۱
باز چون مهد شیعه گشت عراق
۶۲
کیش سنت به شرق کرد اشراق
۶۳
سر بسر مردمان آن اقلیم
۶۴
همچو زردشتیان عهد قدیم
۶۵
که گزیدند از لجاج و خری
۶۶
«سبد گل» به سرو کاشمری
۶۷
متعصب شدند در سنت
۶۸
جسته از قتل شیعیان جنت
۶۹
غارت شیعیان ایران را
۷۰
بنهاده لقب جهاد و غزا
۷۱
لیک افغان چراست تلخ و ترش
۷۲
کی برادر شود برادرکش؟!
۷۳
در زمان ملوک ترکستان
۷۴
بودی این کینه را مگر عنوان
۷۵
بخت بد بین که قوم افغانی
۷۶
کآمدند از نژاد ایرانی
۷۷
مردم غزنه و تخارستان
۷۸
وآن گروه نجیب پارسزبان
۷۹
قتل شیعی ثواب دانستند
۸۰
قتل کردند تا توانستند
۸۱
آنچه محمود غزنوی در ری
۸۲
کرد بیداد و گفته شد در وی
۸۳
میر محمود غلجه بدتر از آن
۸۴
کرد با مردمان اصفاهان
۸۵
وین عجبتر که فاضلی نحریر
۸۶
کرده تاربخ قوم را تحریر
۸۷
گفته در سالنامهٔ کابل
۸۸
ماجرای هجوم قوم مغل
۸۹
نام آن را درست بنهادست
۹۰
ظلم و وحشیگری قلمدادست
۹۱
لیک از آن پس به صفحهای معدود
۹۲
کرده تمجید از اشرف و محمود
۹۳
هرکه محمود غزنوی دارد
۹۴
کی به محمود غلجه روی آرد
۹۵
میرکز هرج و مرج گشت امیر
۹۶
میریش را بسی بزرگ مگیر
۹۷
میرکش پیشه قتل و وبرانیست
۹۸
آفت مزرع مسلمانیست
۹۹
میر گردنکش کلهبردار
۱۰۰
سرش بر نیزه باد و تن بر دار
۱۰۱
میر باید جهان کند آباد
۱۰۲
وطن از میر، تازه باید و شاد
۱۰۳
میرکآمد وسیلهٔ تدمیر
۱۰۴
او چه میری است؟ مرده باد آن میر
۱۰۵
پسر ویس را بتی دانند
۱۰۶
میر محمود غازیش خوانند
۱۰۷
حیف باشد سفیه سودایی
۱۰۸
قهرمان نژاد آریایی
۱۰۹
هرکه را شیر هندخوار بود
۱۱۰
با سک غلجهاش چه کار بود
۱۱۱
وان که را هست احمد ابدال
۱۱۲
چه تفاخر به اشرف محتال
۱۱۳
وان کهراچون «وزیرفتح»سریست
۱۱۴
ننگ باشد گرش سر دگریست
۱۱۵
وان که دارد سوار چون ایوب
۱۱۶
مدح دزدان کند نباشد خوب
۱۱۷
بتر از جمله آن سفیه عنود
۱۱۸
که رساند نژادشان به یهود
۱۱۹
قوم افغان یهود خو نبود
۱۲۰
این خطا قابل عفو نبود
۱۲۱
نبود جز جهود نسل جهود
۱۲۲
سامی و آرمبان به هم که شنود
۱۲۳
نیست اندر زبان پختانی
۱۲۴
اثری از لسان عبرانی
۱۲۵
نیست جز نام تنگهٔ خیبر
۱۲۶
از یهودی در آن حدود اثر
۱۲۷
حیف باشد نژاد مزدایی
۱۲۸
نسبت خود کند به یهوایی
۱۲۹
جاهلانی که صاحب غرضند
۱۳۰
زمره فی قلوبهم مرضند
۱۳۱
این اباطیل ناروا سازند
۱۳۲
تا ملل را ز هم جدا سازند
۱۳۳
عالمانند دایهٔ کشور
۱۳۴
از جهالت وقایع کشور
۱۳۵
دایه گر طفل را کند اغوا
۱۳۶
هست مسئول نزد بار خدا
۱۳۷
نه همین دایگی نمیدانند
۱۳۸
حق همسایگی نمیدانند
۱۳۹
تا قلم هست درکف جهال
۱۴۰
نشود کم ز دهر جنگ و جدال
۱۴۱
گشت این بهر جاهلان اسباب
۱۴۲
عالم و دین و علم کشت خراب
۱۴۳
به صفاهان فتادم از زندان
۱۴۴
گفتم این شعرها در اصفاهان