متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ملک‌الشعرای بهار · منظومه‌ها

فقرۀ ۵۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ناآمرزیده مرد آزرمان را به زندان مکن، گزیده و بزرگ مردم و هشیار مرد را بر بند زندان‌بان کن.
۲
به زندان مکن آبرومند را
۳
میفکن نهال برومند را
۴
(‌جوان گنه کاره دربان مکن
۵
به زندان مر او را نگهبان مکن‌)
۶
کسی کاو ندارد ز یزدان هران
۷
ندارد ترا بی گمان نیز پاس
۸
به زندانت بگمار مردی گزین
۹
بزرگ و هشیوار و پاکیزه‌دین
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.