فقرۀ ۵۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
سخن بنگرش (ملاحظه و تامل) کوی، چه سخنی است ( که) گفتن به و سخنی هست که پاییدن (تأمل) و آن پاییدن به از آن گفتن.
۲
چو خواهی به تیزی‌سرایی سخن
۳
نگه کن بدان گفتهٔ خویشتن
۴
بساگفته کان را نبایست گفت
۵
بسا گفته کآن را نباید نهفت
۶
به‌جای خموشی سخن سر مکن
۷
به جای سخن لب مبند از سخن