ملکالشعرای بهار · منظومههافقرۀ ۹۵متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.۱شرم و ننگ بدرا، روان خویش به دوزخ مسپار.۲مکن شرم بیجا و بیجا درنگ۳به دوزخ مرو از پی نام و ننگ