فقرۀ ۱۴۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چو نیکویی به تو رسد بسیار شادی مکن و چون سختی و بدبختی رسد بسیار به غم مباش، چه نیکی زمانه با سختی و سختی زمان با نیکویی است و هیچ فراز نیست کش نشیب نه از پیش، و هیچ نشیب نیست کش فراز نه از پس.
۲
چو نیکی رسید بهرت از آسمان
۳
از اندازه بیرون مشو شادمان
۴
چو زشتی رسد نیزت از روزگار
۵
مشو ناامید از سرانجام کار
۶
بسا نیکیا کش بدی از پی است
۷
بسا بد که نیکی همال وی است
۸
نشیب و فراز است کار جهان
۹
همیدون بود آشکار و نهان