غزل شمارهٔ ۲۷۰۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دلاراما چنین زیبا چرایی
۲
چنین چست و چنین رعنا چرایی
۳
گرفتم من که جانی و جهانی
۴
چنین جان و جهان آرا چرایی
۵
گرفتم من که الیاسی و خضری
۶
چو آب خضر عمرافزا چرایی
۷
گرفتم من که دنیایی و دینی
۸
چو دنیا مایه سودا چرایی
۹
گرفتم گنج قارونی به خوبی
۱۰
چو موسی با ید بیضا چرایی
۱۱
ز رشکت دوست خون دوست ریزد
۱۲
بدین حد شنگ و سرغوغا چرایی
۱۳
چو نور تو گرفت از قاف تا قاف
۱۴
نهان از دیده چون عنقا چرایی
۱۵
ندارد هیچ حلوا طبع صهبا
۱۶
تو هم حلوا و هم صهبا چرایی
۱۷
ز عشق گفت تو با خود بجنگم
۱۸
که پیش چون ویی گویا چرایی