غزل شمارهٔ ۲۷۴۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای آنک تو خواب ما ببستی
۲
رفتی و به گوشه‌ای نشستی
۳
اندر دلم آمدی چو ماهی
۴
چون دل به تو بنگرید جستی
۵
چون گلشن نیستی نمودی
۶
چون صبر کنیم ما به هستی
۷
چون باشد در خمار هجران
۸
آن روح که یافت وصل و مستی
۹
آن خانه چگونه خانه ماند
۱۰
کز هجر ستون او شکستی
۱۱
پنداشتی ای دماغ سرمست
۱۲
کز رنج خمار بازرستی
۱۳
در عشق وصال هست و هجران
۱۴
در راه بلندی است و پستی
۱۵
از یک جهت ار چه حق شناسی
۱۶
از ده جهت آب و گل پرستی
۱۷
بسیار ره است تا به جایی
۱۸
کاندر سوداش طمع بستی