غزل شمارهٔ ۱۸۰۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
فضای چرخ مقام نفس کشیدن نیست
۲
مسوز شمع در آن خانه ای که روزن نیست
۳
ز فکر عالم بالا سیه دل آسوده است
۴
ملال پای گرانخواب را ز دامن نیست
۵
ز سیر دایمی چرخ می شود معلوم
۶
که در بساط زمین جای آرمیدن نیست
۷
چو طفل مهد مکن دل به مهره بازی خوش
۸
که هیچ سبحه ترا چون نفس شمردن نیست
۹
کنند اگر چو خم باده خشت بالینم
۱۰
مرا ز کوی خرابات پای رفتن نیست
۱۱
چه خون که در جگرم می کند پشیمانی
۱۲
شراب خوردن من کم ز شیشه خوردن نیست
۱۳
فغان که حلقه جمعیتی ندارند چرخ
۱۴
که همچو خانه زنجیر پر ز شیون نیست
۱۵
ز تنگ چشمی سوزن چه تابها که نخورد
۱۶
هنوز رشته امید را گسستن نیست
۱۷
به نقل، شور مکن آن دهان شیرین را
۱۸
که باده را مزه ای به ز لب گزیدن نیست
۱۹
بپوش چشم ز نشو و نمای دل صائب
۲۰
که تخم سوخته را بهره از دمیدن نیست