Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
مولوی · دیوان شمس

غزل شمارهٔ ۲۸۰۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای خوشا عیشی که باشد ای خوشا نظاره‌ای
۲
چون به اصل اصل خویش آید چنین هر پاره‌ای
۳
هر طرف آید به دستش بی‌صراحی باده‌ای
۴
هر طرف آید به چشمش دلبری عیاره‌ای
۵
دلبری که سنگ خارا گر ز لعلش بو برد
۶
جان پذیرد سنگ خارا تا شود هشیاره‌ای
۷
باده دزدید از لبان دلبر من یک صفت
۸
لاجرم در عشق آن لب جان شده میخواره‌ای
۹
صبحدم بر راه دیری راهبم همراه شد
۱۰
دیدمش هم درد خویش و دیدمش هم کاره‌ای
۱۱
یک صراحی پیشم آورد آن حریف نیک خو
۱۲
گشت جانم زان صراحی بیخودی خماره‌ای
۱۳
در میان بیخودی تبریز شمس الدین نمود
۱۴
از پی بیچارگان سوی وصالش چاره‌ای

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۳ نیازمند تصمیم۳ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: باده; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira
پیشنهادیبازنمایی کهن‌الگو

معشوق آرمانی

بازنمایی کهن‌الگو ← معشوق آرمانی

Matched curated alias: دلبر; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira
پیشنهادیشامل شخصیت

معشوق

شامل شخصیت ← معشوق

Matched curated alias: دلبر; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira