غزل شمارهٔ ۲۹۷۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای از جمال حسن تو عالم نشانه‌ای
۲
مقصود حسن توست و دگرها بهانه‌ای
۳
نقاش را اگر ز جمال تو قبله نیست
۴
مقصود او چه بود ز نقشی و خانه‌ای
۵
ای صد هزار شمع نشسته بدین امید
۶
گرد تنور عشق تو بهر زبانه‌ای
۷
ای حلقه‌های زلف خوشت طوق حلق ما
۸
سازید مرغ روح در آن حلقه لانه‌ای
۹
گویی میان مجلس آن شاه کی رسم
۱۰
نی آن کرانه دارد و نی این میانه‌ای
۱۱
این داد کیست مفخر تبریز شمس دین
۱۲
زان دولتی که داد درختی ز دانه‌ای