Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
مولوی · دیوان شمس

غزل شمارهٔ ۳۱۰۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
فرست بادهٔ جان را به رسم دلداری
۲
بدان نشان که مرا بی‌نشان همی‌داری
۳
بدان نشان که به هر شب چو ماه می‌تابی
۴
ز ابر دل قطرات حیات می‌باری
۵
چه قطره‌هاست که از حرف عشق می‌بارد
۶
ز گل گلی بفزاید ز خار هم خاری
۷
میان خار و گل این سینه‌ها چو بلبل مست
۸
ضمیر عشق دل اندر سحر به سحر آری
۹
هزار ناله کنم لیک بیخود از می عشق
۱۰
چو چنگ بی‌خبرم از نوا و از زاری
۱۱
از آن دمی که صراحی عشق تو دیدم
۱۲
تهی و پر شده‌ام دم به دم قدح واری
۱۳
میان جمع مرا چون قدح چه گردانی
۱۴
چو شمع را تو در این جمع در نمی‌آری
۱۵
مرا بپرس که این شمع کیست شمس الدین
۱۶
که خاک تبریز از وی بیافت بیداری

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۳ نیازمند تصمیم۳ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

گل و بلبل

به‌کارگیری نماد ← گل و بلبل

Matched curated alias: گل; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

شمع و پروانه

به‌کارگیری نماد ← شمع و پروانه

Matched curated alias: شمع; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira