بهرام سالکی · اشعار طنز

۲ - عارف ار مست باده و یار است

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
عارف ار مست باده و یار است
۲
مستی ما به چای و سیگار است
۳
حق کند حفظ این دو از آفات
۴
حق اینان ، به بنده بسیار است
۵
دود این یک ، مُفرّح دل و جان
۶
طعم آن یک ، شفای بیمار است
۷
بی چنین دود ،کار شُش مغشوش
۸
بی چنان طعم ، حال تن زار است
۹
هر که آید به دیدنم ، بی چای
۱۰
گو میاید ، اگر چه دلدار است
۱۱
ما و چایی و خضر و آب حیات
۱۲
هر که بر دلبری گرفتار است
۱۵
***************************
۱۷
سال ۱۳۸۱

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.