شمارهٔ ۲۸ - در مدح خواجه ابوعلی حسنک میکال نیشابوری
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
از باغ باد بوی گل آورد بامداد
۲
وز گل مرا سوی مل سوری پیام داد
۳
گفتا من آمدم تو بیا تا بروی من
۴
آزادگان ز خواجه بنیکی کنند یاد
۵
خواجه بزرگ ابوعلی آن بی بهانه جود
۶
خواجه بزرگ ابوعلی آن بی بهانه راد
۷
دستور شهریار که اندر سپاه او
۸
صد شاه و خسروست چو کسری و کیقباد
۹
این شهریار تا ابد الدهر زنده باد
۱۰
وین خواجه جاودانه بدین شهریار شاد
۱۱
شادند و بیغمند همه مردمان بدو
۱۲
چندانکه ممکنست بشادی همی زیاد
۱۳
رادست شاه وخواجه همان راه برگرفت
۱۴
با شاه بس موافق و اندر خور اوفتاد
۱۵
این راد مرد را بکه خواهم قیاس کرد
۱۶
کاندر جهان بفضل ز مادر چنو نزاد
۱۷
از عدل و داد به چه شناسی درینجهان
۱۸
آراسته ست مجلس خواجه بعدل و داد
۱۹
شرم و تواضعست مر او را ز حد بدر
۲۰
آری چنین بود چو خرد باشد اوستاد
۲۱
ما را همی نشاند و شاهان ترک را
۲۲
آنجا ز بهر فخر بسر باید ایستاد
۲۳
ایمن شداز بد و بهمه کامها رسید
۲۴
آنکس که پای خویش بدین خانه در نهاد
۲۵
جاوید شاد باد و تن آسان و تندرست
۲۶
آن مهتر کریم خصال ملک نژاد
۲۷
این نوبهار خرم و این روزگار خوش
۲۸
بر خسرو جهان و بر او بر خجسته باد
۲۹
بدخواه اونژند و سر افکنده و خجل
۳۰
چون کل که از سرش برباید عمامه باد