متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سیف فرغانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۳۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ما را دلیست سوخته آتش طلب
۲
آتش که دید پرتو او آب را سبب
۳
زاشکم مدام سوزش دل در زیاد تست
۴
این آب هست هیزم آن آتش طلب
۵
گر عاشقی بمیل سهر در دو چشم کش
۶
کحل کلام هر سحر از سرمه دان شب
۷
ای غافلان ز عشق کفرتم بذنبکم
۸
وی عاشقان دوست اتیتم بما وجب
۹
در وصف حسن دوست چو خواهی دهن گشود
۱۰
اول زبان عشق بیار و لب ادب
۱۱
وآنگه هزار خوشه معنی طب ز جان
۱۲
کندر درون سنبله صورتست حب
۱۳
ای سحر غمزهای ترا سامری غلام
۱۴
وی شکر حدیث ترا خامشی قصب
۱۵
وی پایه ولای تو بالاترین مقام
۱۶
وی نسبت هوای تو عالیترین نسب
۱۷
نارالله است عشق تو چون کوره جحیم
۱۸
شهرالله است روی تو همچون مه رجب
۱۹
در آرزوی میوه باغ وصال تو
۲۰
هرگز نگشت غوره اومید ما عنب
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.