متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سیف فرغانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۱۱۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
کسی کو غم عشق جانان نداشت
۲
چو زنده نفس می زد و جان نداشت
۳
گدای توام ای توانگر بحسن
۴
چنین مملکت هیچ سلطان نداشت
۵
تویی آن شفایی که بیمار دل
۶
بجز درد تو هیچ بیمار نداشت
۷
دلی را که اندوه تو جمع کرد
۸
غم هر دو کونش پریشان نداشت
۹
از آن مشتغل شد بشیرین خود
۱۰
که خسرو چو تو شکرستان نداشت
۱۱
بملک ارسکندر بود مفلس است
۱۲
که همچون خضر آب حیوان نداشت
۱۳
بخارست جانی که عاشق نشد
۱۴
دخانست ابری که باران نداشت
۱۵
غم عشق خور سیف اگر زنده ای
۱۶
هر آنکس که این غم نخورد آن نداشت
۱۷
مرو بی محبت که مفتی عشق
۱۸
چنین مؤمنی را مسلمان نداشت
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.