متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مسعود سعد سلمان · دیوان اشعار

شمارهٔ ۶۹ - شکایت از روزگار

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
روزگاریست سخت بی فریاد
۲
کس گرفتار روزگار مباد
۳
شیر بینم شده متابع رنگ
۴
باز بینم شده مسخر خاد
۵
نه به جز سوسن ایچ آزادست
۶
نه به جز ابر هست یک تن راد
۷
نه بگفتم نکو معاذالله
۸
این سخن را قوی نیامد لاد
۹
مهترانند مفضل و هر یک
۱۰
اندر افضال جاودانه زیاد
۱۱
نیست گیتی به جز شگفتی و نیز
۱۲
کار من بین که چون شگفت افتاد
۱۳
صد در افزون زدم به دست هنر
۱۴
که به من بر فلک یکی نگشاد
۱۵
در زمان گردد آتش و انگشت
۱۶
گر بگیرم به کف گل و شمشاد
۱۷
بار اندوه پشت من بشکست
۱۸
بشکند چون دو تا کنی پولاد
۱۹
نشنود دل اگر بوم خاموش
۲۰
نکند سود اگر کنم فریاد
۲۱
گر چه اسلاف من بزرگانند
۲۲
هر یک اندر هنر همه استاد
۲۳
نسبت از خویشتن کنم چو گهر
۲۴
نه چو خاکسترم کز آتش زاد
۲۵
چون بد و نیک روزگار همی
۲۶
بگذرد این چو خاک و آن چون باد
۲۷
نز بد او به دل شوم غمگین
۲۸
نه ز نیکش به طبع باشم شاد
۲۹
این جهان پایدار نیست بدان
۳۰
که بر آبش نهاده شد بنیاد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.