شمارهٔ ۳۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تا خوید نباشد به رنگ لاله
۲
تا خار نباشد به بوی خیرو
۳
برفضل او گوا گذراند دل
۴
گرچه گوا نخواهند از خستو
۵
اندر میزد با خرد و دانش
۶
اندر نبرد با هنر و بازو
۷
از راستی چنانکه ره او را
۸
گویی زده ست مسطره و سازو
۹
ای زایران زبر تو آکنده
۱۰
هم کیسه های لاغر و هم کندو
۱۱
دست و زبان بدو نرسد کس را
۱۲
آری به ماه بر نرسد لا تو
